Helena Pyz jest znana ze swojej długotrwałej pracy z osobami dotkniętymi trądem w Indiach. Od końca lat 80. XX wieku jest związana z Ośrodkiem Rehabilitacji Trędowatych Jeevodaya, gdzie poświęca się leczeniu oraz wsparciu osób, które są często marginalizowane przez społeczeństwo. „Helena pomaga tym, których nikt w Indiach nie chce nawet spotkać na ulicy” — podkreślają jej współpracownicy.

To nie pierwszy raz, kiedy Helena Pyz została uhonorowana za swoje działania. W 2005 roku otrzymała Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, a w kolejnych latach zdobyła szereg nagród, takich jak Order Uśmiechu w 2008 roku czy nagroda „Pontifici” w 2013 roku. Jej osiągnięcia są dowodem na to, że solidarność i empatia mogą zmieniać życie ludzi na lepsze.

Oto kluczowe momenty z życia Heleny Pyz:

• 1948 — urodziny w Warszawie
• 1989 — pierwszy wyjazd do Indii
• 2005 — otrzymanie Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski
• 2008 — przyznanie Orderu Uśmiechu
• 2013 — nagroda „Pontifici”
• 2015 — nagroda Totus
• 2018 — Odznaka Honorowa za Zasługi dla Ochrony Praw Dziecka
• 2019 — premiera filmu dokumentalnego o jej życiu: „Jutro czeka nas długi dzień”.

Moją misją jako lekarza i misjonarki świeckiej jest leczenie ludzi, przynoszenie ulgi w cierpieniu — mówi Helena Pyz. Jej praca pokazuje, jak ważne jest wsparcie dla najbardziej potrzebujących. Działalność Heleny nie tylko ratuje życie, ale także buduje mosty między kulturami.

Dzięki jej wysiłkom wiele osób dotkniętych trądem odzyskuje nadzieję na lepsze życie. Współpraca z organizacją Jeevodaya to przykład tego, jak można połączyć medycynę z misją humanitarną. Takie działania są inspiracją dla innych i dowodem na to, że każdy może przyczynić się do zmiany świata na lepsze.

Artykuł Helena pyz: Jak zdobyła Krzyż Komandorski za pomoc w Indiach? pochodzi z serwisu wiadomosciagro.