„Niech 1060. rocznica chrztu Polski będzie dla nas zachętą do pogłębiania wiary oraz pielęgnowania pamięci o chrześcijańskich korzeniach naszej ojczyzny.” Te słowa arcybiskupa Tadeusza Wojdy podkreślają znaczenie chrztu, który miał miejsce 14 kwietnia 966 roku, w Gnieźnie lub Poznaniu.
Chrzest Mieszka I, pierwszego władcy Polski, był nie tylko aktem religijnym, ale także decyzją polityczną, wynikającą z małżeństwa z chrześcijańską księżniczką Dobrawą. To wydarzenie otworzyło drzwi do cywilizacji łacińskiej, co miało kluczowe znaczenie dla rozwoju polskiej państwowości.
Po chrzcie Mieszka I, w 968 roku, powstało biskupstwo kierowane przez Jordana, co przyczyniło się do dalszej chrystianizacji Polski. W 999 roku kanonizowano św. Wojciecha, a wkrótce potem powołano arcybiskupstwo gnieźnieńskie, co umocniło pozycję Kościoła w Polsce.
Do końca XII wieku w Polsce powstało 94 wspólnoty mnisze i kanoniczne oraz od 800 do 1000 kościołów parafialnych, co świadczy o dynamicznym rozwoju chrześcijaństwa w tym okresie. Warto również zauważyć, że do końca XII wieku na jednego kapłana przypadało około 1000 mieszkańców.
Sejm RP, w 2019 roku, ustanowił Święto Chrztu Polski, które obchodzone jest corocznie 14 kwietnia. To przypomnienie o kluczowym wydarzeniu w historii naszego narodu, które miało miejsce 1060 lat temu.
Chrzest Polski jest powszechnie uważany za początek polskiej państwowości. Jednak szczegóły dotyczące tego wydarzenia pozostają niejasne. Nie jest jasne, czy wszyscy mieszkańcy ówczesnych ziem polskich przyjęli chrzest w 966 roku, a brak źródeł utrudnia odtworzenie dokładnego przebiegu procesów chrystianizacji.
W ciągu drugiej połowy X wieku powstawały pierwsze świątynie chrześcijańskie w Krakowie, co świadczy o rosnącym wpływie chrześcijaństwa na życie społeczne i kulturowe w Polsce. Chrzest Mieszka I był zatem nie tylko wydarzeniem religijnym, ale także fundamentem dla przyszłego rozwoju naszego narodu.
